Հայրենիքիս ջուրը

Վերքիս դեղ ու սպեղանին,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը,
Քաղցր ես, քան նռան գինին,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Խմողը շատ ուշ կմեռնի,
Քիչը՝ հարյուր տարի կապրի,
Ամեն երկիր չի գտնվի,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Բյուրակնյան սարից կըտեղա,
Կոհակներու մեջ հոգի կա,
Դրախտի միջից դուրս կուգա,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Անմահական աղբրից է,
Եդեմի սուրբ երկրից է,
Ադամա խմած ջրից է,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Հայկ պապս նրանից խմեց,
Զորեղացավ, Բելին հաղթեց,
Սրբում, տանում է ցավ ու ցեց,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Վարդան Վահաններ է տվել,
Դշխո Շուշանիկ է ծնել,
Սանդուխտ կույս է առաջ բերել,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Հիշե պանդուխտ Հայկազունին,
Միտ բեր օջախդ հայրենի,
Կաթի ու մեղրի համ ունի,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Դառն են ջրեր օտար երկրին,
Աղի, լեղի են, համ չունին,
Արդյո՞ք պիտի խմեմ կրկին,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Մեր երկիրը մթնել է,
Կարծես մեր աստղը ընկել է,
Ալ արյունով ներկվել է,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը:

Ջիվան, հրեշներ են եկել,
Բնիկներին դուրս են վանել,
Օձերն ու գորտերն են խմել,
Ա՜խ, իմ հայրենիքիս ջուրը: